Oddana do użytku wiosną 1900 roku Wieża Ciśnień stanowiła ważny punkt bydgoskiego systemu zaopatrzenia w wodę. Wysoki na 45 metrów masywny i majestatyczny budynek Wieży widać było z daleka. Był to niekwestionowany symbol nowoczesności i postępu.

Za sprawą Carla Meyera, bydgoskiego radcy miejskiego, który zaprojektował bydgoską Wieżę Ciśnień, powstał na jej szczycie taras widokowy, do którego prowadzą kręte schody w specjalnej klatce schodowej wewnątrz zbiornika na wodę.
Wstęp na taras widokowy kosztował pierwotnie 10 fenigów niemieckich. W tym czasie 1 marka składała się ze 100 fenigów.
Czy wstęp na taras widokowy był drogi? Otóż jak podają historycy, na początku XX w. robotnik w Wielkopolsce zarabiał od 1 do 3 marek dziennie, a obiad w restauracji kosztował od 1,5 do 2 marek.
Tak więc, cena za zobaczenie miasta niemalże z lotu ptaka nie była zaporowa. Z tego względu taras widokowy Wieży Ciśnień był i jest jedną z ciekawszych atrakcji w mieście.


