Widoczny na zdjęciu artefakt to masywna żeliwna pokrywa studzienki deszczowej o wymiarach 51,5 cm na 55 cm i grubości 9,5 cm. Pierwotnie pokrywa przymocowana była na zawiasie do włazu, który nie zachował się do dnia dzisiejszego.

Muzealium posiada wynurzalny pochwyt, który pozwalał podnieść pokrywę i dokonać inspekcji studzienki kanalizacji deszczowej. Obiekt zaopatrzono w 22 owalne otwory, przez które mogła wpadać woda do środka. Dodatkowo powierzchnię pokrywy pokryto poziomymi rowkami, które znacząco poprawiały przyczepność podczas poruszania się po niej.
W górnej części pokryw znajdują się dwa napisy „FERRUM” i „LWÓW”. Na ich podstawie udało się ustalić, iż przedmiot został wyprodukowany w mieszczącej się we Lwowie przy ul. Żółkiewskiej 147 (obecnie ul. Chmielnickiego) Fabryce maszyn, odlewni żelaza i metali „Ferrum” – spółka z o.o. Przedsiębiorstwo to funkcjonowało od lat 20. XX w. aż po kres II wojny światowej.
Poza odlewaniem armatury kanalizacyjnej, to znane lwowskie przedsiębiorstwo, zajmowało się również produkcją płyt chodnikowych, budową i remontami młynów, gorzelni i tartaków, wykonywaniem kotłów parowych, konstrukcji żelaznych, części transmisyjnych i instalacji przemysłowych.
Warto dodać, że na zorganizowanej w dniach 5–15 września 1926 roku, I Ogólnopolskiej Wystawie Drogowej we Lwowie, spółka Ferrum zdobyła złoty medal za swoją fabrykę maszyn do budowy dróg.
W drugiej połowie lat 30. XX w. w skład zarządu firmy wchodzili przedstawiciele rodziny Mermon oraz Stefan Baternay. W tym czasie zakład ten często reklamował swoje usługi w lokalnej prasie.
Warto podkreślić, że lwowskie Ferrum nie było w okresie międzywojennym jedyną w Rzeczypospolitej marką związaną z branżą metalową o tej nazwie, gdyż wiele firm np. z Krakowa, Warszawy czy Katowic w tym czasie nazywało się tak samo. Wynikało to z faktu, że słowo Ferrum, po łacinie oznaczające żelazo, doskonale nadaje się na nazwę firm z kręgu metalowego.


