Dzisiaj na poszukiwania “obiektu tygodnia” wybraliśmy się za Halę Pomp, do naszego “lasu hydrantów”. Tam odnaleźliśmy ciekawy eksponat, którego historią chcemy się z Wami podzielić.
Żeliwny hydrant nadziemny z Nowej Rudy z zachowaną w pełni częścią podziemną ma wysokość 220 cm, z czego 100 cm stanowi sekcja nadziemna. U dołu artefaktu znajduje się kołnierz o średnicy 22 cm z czterema otworami montażowymi umożliwiający przyłączenie hydrantu do sieci wodociągowej.
Kolumna hydrantu posiada romboidalne zdobienia. Producent umieścił w niej dwie wylewki wyposażone w przyłącza węży systemu Storz („kłowy”). Co ważne, nie posiadają one ochronnych nakrętek zabezpieczających przed zabrudzeniem przyłączy wężowych, lecz zaopatrzono je w zaślepki – klapki na dolnym zawiasie schowane wewnątrz nasad.
Na zaślepkach znajduje się inskrypcja „D.R.G.M.” – Deutsches Reichs Gebrauchs Musterschutz, którą można tłumaczyć jako zastrzeżony wzór użytkowy Rzeszy Niemieckiej.
Niestety producent nie podał numeru tego wzoru, przez co nie można dokładnie określić kiedy uzyskał zgodę na jego stosowanie i ochronę prawną. Jest to jedyne tego rodzaju zabezpieczenie wnętrza nasad przed wandalizmem i uszkodzeniem w zbiorach muzeum. Żadna inna firma, której hydranty znajdują się w kolekcji instytucji nie stosowała takiego rozwiązania.
Ponad głowicę hydrantu wystaje trzpień służący do otwierania i zamykania przepływu wody w hydrancie. W celu skorzystania z hydrantu należało użyć specjalnego klucza nakładanego na trzpień. Dodatkowo na głowicy wytwórca umieścił inskrypcję odnoszącą się do miejsca instalacji hydrantu – „KREISWASSERWERK NEURODE” – Wodociąg Okręgu Nowa Ruda. Ten pruski okręg administracyjny funkcjonował pomiędzy 1855 a 1932 r. Jego siedzibą była Nowa Ruda (niem. Neurode).
Wytwórca hydrantu pozostawił po sobie ślad na obiekcie w postaci dwóch identycznych inskrypcji – litery „RWW” w dwóch kolumnach. Skrót ten odnosi się do wałbrzyskiej fabryki armatury i odlewni żelaza i żeliwa Rudolpha Warmbta – Armaturenfabrik, Eisen- und Metallgieβerei. Firma ta została założona w 1830 r. Oprócz hydrantów nadziemnych i podziemnych posiadała w ofercie m.in. rury stalowe i żeliwne, ręczne opryskiwacze rolnicze, gaśnice, węże, złączki, zawory, zasuwy, kotły parowe, armaturę do kopalń i cukrowni.
W 1946 roku zakłady Rudolpha Warmbta upaństwowiono i włączono do wałbrzyskiej Huty Karol. W 1976 r. huta została przejęty przez Dolnośląskie Zakłady Naprawcze w Wałbrzychu i weszła w skład Dolnośląskiego Przedsiębiorstwa Urządzeń Górniczych Przemysłu Węglowego w Wałbrzychu, które w 1989 r. zmieniło nazwę na Zakłady Urządzeń Górniczych Przemysłu Węglowego WAMAG. W XXI w. WAMAG połączył się z ZZM- Kopex tworząc spółkę Kopex Machinery. Niestety ze względu na problemy finansowe w 2016 r. zarząd KOPEXU ogłosił upadłość spółki zależnej WAMAG.
Brak daty produkcji na omówionym egzemplarzu nie pozwala dokładnie określić momentu jego powstania. Wiadomo jednak, że zastosowane w hydrancie złącze typu Storz zostało opatentowane w Szwajcarii przez Guido Storza w 1890 r. Z tego względu można założyć że hydrant powstał w ostatniej dekadzie XIX w. lub na początku XX w. przed 1932 r., kiedy to zlikwidowano okręg noworudzki.
